Bu hafta sayfada üç hava var. Alsancak’ta kendi evini açanlar, Bornova’da ders çıkışı otele gelenler, Çeşme’ye yalnız hafta sonu inenler. Üçü de aynı listede duruyor diye aynı kişi değiller. Her birinin saati başka, kapısı başka, vedası başka. Karıştırmayın.
Eve alan çay koyar, saati kendi koyar, komşu diye sesi kısar. Öğrenci adres vermez, iki saat der, derse yetişir. Hafta sonu inen, pazar akşamı son otobüsü kaçırmamak için takvimi sıkı tutar. Okur hangisine gideceğini ilanın ikinci cümlesinden anlar. Başlık yetmez.
Öne çıkan demek en çok bağıran demek değil. Bu hafta bağıran metinleri geriye aldım. Adını, yaşını, semtini ve sınırını düzgün yazanlar önde. Kondom diyen, kamera yok diyen, sarhoş almam diyen cümleler bana göre dürüst cümle. Onları süsleyip gizlemedim.
Liste her hafta değişir. Bu hafta Karşıyaka iskelesinde buluşma vaat eden kimse yok, çünkü iskele kalabalık. Ev var, otel var, hafta sonu odası var. Saatini yazın, şiirinizi silin, ilanı sonuna kadar okuyun. Gerisi kapıda belli olur. Bu haftanın listesi bağırmaz. Bağıranı arayan, aradığını bu dört paragrafta bulamaz.