Selam. Ben Ceren, yirmi bir yaşındayım. Bornova’da üniversitedeyim ve bu işe bu dönem başladım. Bunu profesyonel bir masal gibi anlatmayacağım. Dersim var, yorgunluğum var, paramı kendi adıma kazanıyorum. Ev adresim yok, çünkü ev arkadaşım var. Sizin otelinize gelirim, iki saati geçmem, akşam geç bir dersim varsa daha da erken kalkarım. Boyum yüz altmış dört, kilom elli üç. Saçım kumral, gözlerim ela. Kondom kullanırım. Kamera yok. Sarhoş yok. İkinci kişi yok. Kampüs kapısında buluşmam. Sınıfımı, hocamı, numaramı sormayın. Ders yetişmezse ilanı o gün kapatırım. Kapatmam sizi bekletmek için değil, sınıfa girmek içindir. Bunu anlayan ikinci kez gelir. Anlamayan, kampüs kapısında beni arar ve bulamaz.
Öğleden sonra bire beş arası daha rahatım. Gece yarısı yazan kişiye dönemem, çünkü ya dersteyim ya da ertesi sabah erken kalkacağım. Bornova dışına aynı gün geçmem. Yeni olduğum için uzun gece kurmam. Bir saat otururuz, anlaşmazsak bunu söylerim, darılmak yok. Anlaşırsak acele etmeden vakit geçer ve saat dolunca toplanırım. Adım Ceren. Soyadımı yazmam. İkinci kez gelen kişi ilk seferki gibi bütün hayatı yeniden sormasın. Kural aynı, selam daha kısa. Yaşım yirmi bir. Bundan küçük yazan bir metin görürseniz o ben değilim. Benim cümlem bu. Ders, otel, kısa süre, belli sınır. Bornova’da öğleden sonra ışık güzeldir diye sahilde buluşmayı öneren oluyor. Önermeyin. Benim buluşmam oda kapısındadır. Oda dışında bu işi konuşmam.